Haftalık Psikoloji Bülteni'ne üye ol

Teşekkürler.

HUZURSUZ EMOŞ.jpg

O şiir Borges'in değil




Diyelim ki ben Jorge Borges'im. Bugüne dek, birçok yapıtımla edebiyat çevrelerinin dikkatini çekmişim. Kendimi Nobel Edebiyat Ödülü'nü hak eden bir yazar olarak görüyorum; "Ah," diyorum "Nobel Ödülü'nü bana vermemeleri bir İsveç geleneğidir. Doğduğumdan bu yana vermiyorlar." Eğer yapıtlarımı İngilizce yazmış olsaydım çok daha fazla tanınacağıma inanıyorum. Dünyaya karşı biraz kırgın hissediyorum bu yüzden.


Buna rağmen, birçok insan benim ismimi, başka birine ait bir şiir sayesinde duyuyor. Üstelik ben yazmışım bu şiiri! Şiir şöyle bir şey:


Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,

İkincisinde, daha çok hata yapardım.

Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.

Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,

Çok az şeyi

Ciddiyetle yapardım.

Temizlik sorun bile olmazdı asla.

Daha çok riske girerdim.

Seyahat ederdim daha fazla.

Daha çok güneş doğuşu izler,

Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.

Görmediğim birçok yere giderdim.

Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.

Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.

Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan

İnsanlardandım ben.

Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.

Farkında mısınız bilmem.

Yaşam budur zaten.

Anlar, sadece anlar.

Siz de anı yaşayın.

Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,

Gitmeyen insanlardandım ben.

Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.

Eğer yeniden başlayabilseydim,

İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.

Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.

Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,

Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.

Ama işte 85'imdeyim ve biliyorum...

Ölüyorum...




Bu şiir yazdığım hiçbir şiire de benzemiyor. Hani, bazı ünlü ressamların eserlerinin bire bir kopyas